Pięknego Dnia Dziękczynienia!

Dla upamiętnienia pierwszych zbiorów osadników w Stanach Zjednoczonych, w ostatni czwartek listopada obchodzimy ogólnonarodowe święto Thanksgiving. Uważa się, że pierwsi osadnicy pojawili się w kraju w 1620 roku. Legenda o Thanksgiving głosi, ze osadnictwo `Pielgrzymów’ przebiegało bez żadnych przeszkód. Za ogólnikowym opisem wydarzeń, który maluje sielankowy obraz święta pojednania w duchu wspólnego dziedzictwa, kryją się jednak zazwyczaj przemilczane fakty. Historia `Pielgrzymów’ w rodzaju bohaterskiego mitu o małej grupce, przybyłej na targanym przez sztormy angielskim statku, zapewne daleko odbiega od prozaicznych szczegółów rzeczywistych wydarzeń. Wiadome jest to, że Thanksgiving ma swoje źródła zarówno w kulturze angielskiej, jak i indiańskiej.

Amerykańskie Święto Dziękczynienia  nie jest świętem religijnym, jest świętem narodowym. Jest piękną tradycją, która łączy wieloetniczny, wieloreligijny i wielokulturowy naród amerykański. Thanksgiving jest świętem jedności i jednomyślności w dziękczynieniu. Jest więc sposobność, by wyrazić wdzięczność Bogu i drugiemu człowiekowi.

Jakże często dziękczynienie składane Bogu i bliźniemu, przy różnych stosownych okazjach, nie zawsze bywa odzwierciedleniem naszej postawy na co dzień. Czy nie zbyt często skupiamy nasze życie raczej na sobie niż na drugim? Czy nie zbyt często nasze życie upływa raczej na utyskiwaniu niż na dziękczynieniu? Czy chcemy i potrafimy taką postawę zmienić?

Myślę, że każdego dnia, mamy wiele spraw, za które winniśmy z serca dziękować. Nawet, gdy nie opuszczają nas problemy, nawet, gdy znajdziemy się w sytuacjach wręcz trudnych i koszmarnych, zachowajmy w sercu postawę wdzięczności. Dziękczynienie bowiem ma kreatywną moc do tworzenia dobra. Pamiętajmy też, że z ludźmi, którzy posiadają umiejętność dziękowania żyje się nam lepiej.

W tradycji amerykańskiej w Dniu Dziękczynienia przy stole gromadzą się rodziny i najbliżsi.

Pod względem zewnętrznej oprawy – a wyrazem tejże jest gościnność – może być porównywalne do Wigilii Bożego Narodzenia, święta również rodzinnego.

Nasze świąteczne stoły, tego szczególnego dnia, winny zawierać ściśle określone potrawy, przyrządzone i podane według tradycyjnej receptury. Ponieważ jest to amerykańskie święto narodowe, również potrawy podawane tego dnia nawiązują do wczesnoamerykańskiej tradycji. A te wyznaczają dania sporządzone na bazie dyni, żurawin, kukurydzy, słodkich ziemniaków, pieczonych ziemniaków i mięsa z indyka. Najczęściej amerykańskie panie domu pozostają wierne tradycyjnemu, świątecznemu menu, wywodzącemu się z  trzystuletniej tradycji. Tak więc, na naszych stołach królować będzie pieczony soczysty indyk, żurawinowy sos, kolby gotowanej kukurydzy i słodkie ziemniaki. A na deser ciasto z dyni i apple cider. Cały dom tego dnia wypełnia się zapachem pieczonego indyka.

Bon appetite!

Korzystając z pięknej tradycji dziękczynienia, pragnę podziękować Współpracownikom Tygodnika Polskiego za ich pracę i  pasję w tworzeniu polonijnej gazety, a także Wam drodzy Czytelnicy i Sponsorzy. Bez Was wszystkich nie byłoby naszej gazety.

Życzę pogodnego i dostatniego Święta Dziękczynienia!

Alicja Karlic

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *